Public Policy on Cooperatives: A Qualitative Analysis of Türkiye’s Strategy and Action Plans
DOI:
https://doi.org/10.15678/SER.2026.1.02Keywords:
cooperative, public policy, Türkiye, sustainabilityAbstract
Background: In recent years, the social and solidarity economy (SSE) has emerged as a central framework on inclusive and sustainable development. The recent studies illustrate their institutionalisation in different regions, contributions to sustainability, challenges for transformative potentials, and comparison of public policies.
Research objectives: The first objective was to situate Türkiye and its public policy on cooperatives within the global outlook. Another aim was to track the continuity and change in this public policy.
Research design and methods: This study adopted a qualitative approach and applied a thematic analysis. Two documents used in this research, namely the Turkish Cooperatives Strategy and Action Plan (2012–2016) and Türkiye Cooperative Strategy and Action Plan (2025–2029), stand as the most significant policy papers about cooperatives.
Results: The thematic analysis compares the contents, strategic objectives, actions, governance frameworks, similar themes, and paradigm shifts, as well as strengths and weaknesses.
Conclusions: The study shows that Türkiye tends to favour top-down, market-oriented social enterprises over grassroots and transformative organisations.
Downloads
References
Altınörs, G., & Akçay, Ü. (2022). Authoritarian neoliberalism, crisis, and consolidation: the political economy of regime change in Turkey.Globalizations, 19(7), 1029–1053. https://doi.org/10.1080/14747731.2021.2025290
Barnes, J. R. (1987). An introduction to religious foundations in the Ottoman Empire. Brill.
Bryman, A. (2012). Social Research Methods. Oxford University Press.
Buğra, A. (2007). Poverty and Citizenship: An overview of the social-policy environment in republican Turkey. International Journal of Middle East Studies, 39(1), 33–52.https://doi.org/10.1017/S0020743807212528
Chaves-Avila, R., & Gallego-Bono, J. R. (2020). Transformative policies for the social and solidarity economy: The new generation of public policies fostering the social economy in order to achieve sustainable development goals. Sustainability, 12(10), 4059. https://doi.org/10.3390/su12104059
Çiçek, Ö. (2023). Sosyal Politika Disiplini Üzerinden Kooperatifleri Yeniden Düşünmek. Memleket Siyaset Yönetim, 18(40), 409–440. https://doi.org/10.56524/msydergi.1366425
Dal, S. (2025). Son Düzenlemeler Işığında Kooperatif Genel Kurulu ve İşleyişi. İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 3(1): 33–58. https://doi.org/10.66012/iyyuhfd.2026.33
Dodurka, B. Z. (2023). Market reconstruction in Turkey: From sugar market to sugar beet farming. Unpublished PhD Thesis: Bogazici University.
Encyclopedia of the Social and Solidarity Economy. (2023). Encyclopedia of the social and solidarity economy. Edward Elgar / UNTFSSE.
Ergün, B. (2021). Türkiye’de Çay Üretiminde Özel Sektöre Alternatif Üretim Modeli: ‘Yeni Nesil’ Tarımsal Üretici Kooperatifçiliği. 21. Yüzyıl Türkiyesi’nde Tarım ve Kooperatifler içinde, der. Çağatay Edgücan Şahin, pp. 49–81. Notabene.
FAO. (2023). Women-led cooperatives support programme: FAO Türkiye’s experiences in the field 2023. Ankara.
Gümrük ve Ticaret Bakanlığı. (2012). Türkiye Kooperatifçilik Stratejisi ve Eylem Planı (2012–2016). Resmî Gazete, 17/10/2012, 28444 (Mükerrer).
ILO. (2002). Recommendation concerning the promotion of cooperatives (No. 193). International Labour Organisation.
İç İşleri Bakanlığı. (2026). Yıllara Göre Faal Dernek Sayıları. https://www.siviltoplum.gov.tr/yillara-gore-faal-dernek-sayilari
İncekara, A. and Oktar, S. A. eds. (2023). Cumhuriyetin 100. Yılında Türkiye Ekonomisi. İstanbul University Press. http://doi.org/10.26650/B/SS10.2023.016
Kocabaş, Y. Ö. (2010). Türkiye’de Tarımsal Kooperatifçilik Düşüncesinin Gelişimi. Libra Kitapçılık ve Yayıncılık.
Köne, A. Ç., Şahin, Ç. E., & Öngel, F. S. vd. (2023). Göç Alan Kentlerde Kurulan Yeni Kooperatiflerin İstihdam ve Sosyal Uyum Üzerindeki Etkileri. https://www.researchgate.net/publication/380786026_Goc_Alan_Kentlerde_Kurulan_Yeni_Kooperatiflerin_Istihdam_ve_Sosyal_Uyum_Uzerindeki_Etkileri
Kurtege Sefer, B. (2024). Kırsal Kalkınmada Kadın Emeği, Sivil Toplum Kuruluşları ve Kadın Kooperatifleri. Çalışma ve Toplum, 1(80), 93–126. https://doi.org/10.54752/ct.1421
Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2026). Yeni Vakıflar. https://www.vgm.gov.tr/vakif-islemleri/vakif-istatistikleri/yeni-vakiflar
Lee, S. (2020). Role of social and solidarity economy in localizing the sustainable development goals. International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 27(1), 65–71. https://doi.org/10.1080/13504509.2019.1670274
Mardin, Ş. (1969). Power, civil society and culture in the Ottoman Empire. Comparative Studies in Society and History, 11(3), 258–281. https://www.jstor.org/stable/178085
Mülayim, Z. G. (1992). Kooperatifçilik. Yetkin Yayınları.
Nizam, D. (2021). Yeni Nesil Kooperatifler: Topluluk, Aidiyet ve Yer-Temellilik. Oğlak Yayınları.
OECD. (2023). What is social and solidarity economy? A review of concepts. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/reports/2023/09/what-is-the-social-and-solidarity-economy-a-review-of-concepts_4b3d724b/dbc7878d-en.pdf
OECD. (2025). OECD Economic Surveys: Türkiye 2025.https://www.oecd.org/en/publications/oecd-economic-surveys-turkiye-2025_d01c660f-en.html
Şahin, Ç. E. (2020). Türkiye Tarımının Güncel Sorunlarının Çözümünde Kooperatifler Bir Model Olabilir mi? Fırsatlar ve Handikaplar Üzerine Düşünceler. In Krize Karşı Kooperatifler: Deneyimler, Tartışmalar ve Alternatifler, eds. F. Serkan Öngel ve Uygar Dursun Yıldırım. pp. 79–115. İstanbul: Notabene Yayınları.
Şahin, F. (2019). Türkiye’den Avrupa Birliği’ne Yeni Göç Hareketi: Yüksek Nitelikli Göç. Unpublished MA Thesis. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Şahankaya Adar, A., Dedeoğlu, S., & Kurtuluş, G. (2023). Türkiye’de Kadın Kooperatifleri: Mevcut Durum Analizi, Kadın Güçlenmesi ve İstihdam Yaratma Potansiyeli. Çalışma ve Toplum, 2(77), 1174–1208. https://doi.org/10.54752/ct.1280833
Ticaret Bakanlığı. (2025a). 2025–2029 Türkiye Kooperatifçilik Stratejisi ve Eylem Planı. https://ticaret.gov.tr/data/68ce9fd313b876c2509a3f6a/2025-2029%20Tu%CC%88rkiye%20Kooperatifc%CC%A7ilik%20Stratejisi%20ve%20Eylem%20Plan%C4%B1%20(1).pdf
Ticaret Bakanlığı. (2025b). Kooperatifçilik Hakkında Bilgiler – Tarihçe. https://ticaret.gov.tr/kooperatifcilik/kooperatifler-hakkinda-bilgiler/tarihce
Ticaret Bakanlığı. (2026).Kooperatif Veri Bülteni, Mart 2026. https://esnafkoop.ticaret.gov.tr/data/670cc06f13b876dc68d93013/Kooperatif%20B%C3%BClteni%202026%20Mart.pdf
Tutkunca, T., & Haydar, O. (2022). Kooperatiflerde Dijital Dönüşüm ve Kooperatif Çalışanlarının İş Süreçlerine Etkisi: Çukobirlik Üzerine Bir Çalışma. Scientific Journal of Innovation and Social Sciences Research, 2(1), 57–68.
United Nations. (2009). Resolution adopted by the General Assembly: Cooperatives in social development (A/RES/64/136). United Nations.
Utting, P. (2017). Public policies for social and solidarity economy: Assessing progress in seven countries. International Labor Organization. https://www.ilo.org/publications/public-policies-social-and-solidarity-economy-assessing-progress-seven
Ünsal, A., & Sertkaya Doğan, Ö. (2024). Migration and Integration Policies in Türkiye. Kent Akademisi, 17(2), 529–550. https://doi.org/10.35674/kent.1418275
Yavaşoğlu, F., & Özelçi Eceral, T. (2023). Aktör Ağ İlişkileri Bağlamında Sosyal Sermaye, Yerel Kooperatifler, Bölgesel Kalkınma: İzmir, Ödemiş Bademli Kooperatifi. Bölgesel Kalkınma Dergisi, 01(04), 374–397. https://doi.org/10.61138/bolgeselkalkinmadergisi.1355775
Yenice Ceylan, A. Ö. (2025). Dernekler ve Vakıflar Hukuku. Seçkin Yayınevi.
Yılmaz, Y. (2020). Türkiye’de Vakıfların, Kâr Amacı Gütmeyen Sosyal Politika İşlevleri: ‘Sosyal Millet’ Anlayışı. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (78), 283–331. https://doi.org/10.26650/jspc.2019.78.0038
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Özgür Burçak Gürsoy, Aylin Çiğdem Köne
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
